Η πρώτη μέρα που είμαστε χωριστά…
Ως μαμά αν μέχρι σήμερα δεν βρεθήκατε ποτέ μακριά από το παιδί σας, είναι πιθανόν αυτή η νέα πραγματικότητα να σας κάνει να αισθανθείτε θλίψη ή ενοχή για αυτό τον αποχωρισμό.
Ίσως νιώσετε κάποια ζήλια για το δεσμό που θα αναπτύξει το μωρό σας ή το παιδί σας με τη δασκάλα του, ιδιαίτερα αν πάνω σε μια στιγμή νεύρων σας πει ότι αγαπάει περισσότερο τη δασκάλα του απ’ό,τι εσάς. Δεν θα πρέπει να σας αγχώνει αυτό όμως. Οι καινούριες αυτές σχέσεις θα δείξουν στο παιδί ότι εκτός από την οικογένειά του υπάρχουν και άλλοι άνθρωποι που μπορούν να το φροντίσουν.
Αυτό είναι κάτι πολύ σημαντικό μιας και αυτή η αλλαγή και αυτή η αίσθηση θα το προετοιμάσει για την εισαγωγή του στο δημοτικό σχολείο, που κακά τα ψέματα πρόκειται για ένα πιο σύνθετο περιβάλλον από αυτό του παιδικού σταθμού.
Έτσι λοιπόν, πριν βάλετε τα κλάματα, πριν θυμώσετε και πριν ζηλέψετε θυμηθείτε:
- Αυτοί οι αποχωρισμοί βοηθούν το παιδί να εδραιώσει την ανεξαρτησία του.
- Το βοηθούν να διευρύνει τις εμπειρίες του
- Το βοηθούν να αποκτήσει περισσότερη ωριμότητα, αφήνοντάς σας πολύτιμο ελεύθερο χρόνο να ασχοληθείτε με τα δικά σας ενδιαφέρονται και να καλύψετε δικές σας ανάγκες.
- Εξοικειώνεται με τη συνήθεια να φεύγουν από το σπίτι.
- Του δίνεται η ευκαιρία να καλλιεργήσει την κοινωνικότητά του μέσα από τη συνάντηση και το παιχνίδι με άλλα παιδιά της ίδιας ηλικίας.
- Το εισάγει σε μια κοινωνική ζωή που διέπεται από κανόνες πιο συμβατικούς από εκείνους που ισχύουν στην οικογένεια.
Τέλος, να θυμάστε. Ο χρόνος που θα περνάτε χώρια θα δυναμώσει το δεσμό μεταξύ σας και θα σας ωφελήσει και τους δυο.
Αν το μικρούλη σας μαθητούδι έκλαψε από την άλλη, επίσης μην ανησυχείτε. Σε αυτή τη φάση είναι απολύτως φυσιολογικό.
Ένα παιδί που έχει αναπτύξει έναν ασφαλή συναισθηματικό δεσμό με τον γονιό του είναι πιθανό να τρέξει, ίσως κλαίγοντας, στην αγκαλιά της μαμάς του όταν τη δει, όμως πολύ γρήγορα θα ηρεμήσει, θα νιώσει καλά και θα έχει και πάλι όρεξη να παίξει και να εξερευνήσει το περιβάλλον γύρω του. Η αγκαλιά, η φωνή και τα λόγια του γονιού θα το έχουν παρηγορήσει και θα το έχουν γεμίσει ξανά με μια αίσθηση ασφάλειας και αυτοπεποίθησης. Έτσι σταδιακά θα μπορέσει να ζήσει με την υπόσχεση της επανασύνδεσης με τον γονιό.
Αντίθετα, ένα παιδί που πότε δε θα εκφράσει κάποια δυσφορία όταν αποχωρίζεται το γονιό και που δεν θα αναζητήσει την αγκαλιά ή την παρηγοριά όταν επανασυνδεθεί μαζί του, δεν είναι απαραίτητο ότι αισθάνεται και καλά. Στην πραγματικότητα ενδέχεται να βιώνει μεγάλο άγχος το οποίο δεν μπορεί να εκφράσει και έτσι το καταπνίγει. Ένα τέτοιο παιδί μπορεί να δυσκολεύεται να έρθει σε επαφή με το συναίσθημα του και αυτό είναι σημαντικό να το δούμε.