πό μια μελέτη που διεξάχθηκε στις Ηνωμένες Πολιτείες βρέθηκε πως το 40% των παιδιών δεν έχουν ισχυρό συναισθηματικό δέσιμο με τους γονείς τους – που οι ψυχολόγοι αποκαλούν ασφαλή προσκόλληση- κάτι που επηρεάζει τη συναισθηματική και μη συναισθηματική ανάπτυξη των παιδιών.
Οι ερευνητές ανακάλυψαν πως αυτά τα παιδιά έχουν περισσότερες πιθανότητες να αντιμετωπίσουν προβλήματα εκπαίδευσης και συμπεριφοράς στο μέλλον.
Οι ερευνητές από μια άλλη μελέτη που διεξάχθηκε στο ινστιτούτο Sutton Trust ανακάλυψαν πως τα παιδιά ηλικίας κάτω των τριών ετών που δεν κατορθώνουν να έχουν ισχυρούς δεσμούς με τους γονείς τους, πιθανότατα να γίνουν επιθετικοί, προκλητικοί και υπερκινητικοί ενήλικες.
Για να μπορέσει να δημιουργηθεί ένας ισχυρός δεσμός ανάμεσα στο γονέα και το παιδί, είναι απαραίτητη η παρουσία μιας καλής μητέρας, πράγμα που σημαίνει ότι πρέπει να γνωρίζει πώς να στηρίζει το παιδί της από τις πρώτες στιγμές της γέννησής του.
Όταν οι γονείς είναι σε αρμονία με τα παιδιά τους και γνωρίζουν πώς να ανταποκριθούν στις ανάγκες τους, τότε εκείνα με τη σειρά τους μαθαίνουν να διαχειρίζονται τα συναισθήματα και τη συμπεριφορά τους.
Μια μητέρα που νιώθει ασφαλής και ευτυχισμένη δεν μπορεί παρά να προσφέρει στο παιδί της μια ασφαλή βάση από την οποία θα εξερευνήσει τον κόσμο.
Οι επιστήμονες έχουν επίσης αναλύσει πάνω από 100 ακαδημαϊκές μεταναλύσεις, από τις οποίες μπορεί να φανεί πως οι ενέργειες των γονέων έχουν αντίκτυπο στην κοινωνική και συναισθηματική ανάπτυξη των παιδιών τους, γεγονός που επηρεάζει και τις γνωστικές ικανότητές τους. Επιπλέον όσα παιδιά έχουν αναπτύξει ισχυρό δεσμό με τη μαμά τους και τον μπαμπά τους, είναι σε θέση να διαχειριστούν καταστάσεις οικογενειακής αστάθειας ή γονικού στρες στο μέλλον.
Από την άλλη μεριά όσα παιδιά δεν έχουν αναπτύξει ασφαλή προσκόλληση μέχρι την ηλικία των 4 ετών, μπορεί να έχουν έντονη τάση να εγκαταλείψουν το σχολείο και όχι μόνο… Από το 40% αυτών των παιδιών το 25% τείνει να αποφεύγει τους γονείς του όταν είναι αναστατωμένοι (επειδή και εκείνοι αγνοούν τις δικές τους ανάγκες) και το 15% τους αντιτάσσεται.
Οι επαγγελματίες υγείας μπορεί να βοηθήσουν τους γονείς να βελτιώσουν τη σύνδεση με τα παιδιά τους, συμβάλοντας ώστε να γίνουν υγιείς ενήλικες. Όταν για παράδειγμα ένα παιδί αντιλαμβάνεται πως οι γονείς του μπορούν να το κάνουν να σταματήσει να κλαίει με αγάπη, μαθαίνει επίσης ότι οι ανάγκες του μπορούν να ικανοποιηθούν και αυτό μπορεί να συμβάλει στην ανάπτυξη ισχυρού δεσμού με τους γονείς του.
Από την άλλη μεριά όταν οι γονείς αδυνατούν να καλύψουν τις ανάγκες των μικρών τους εξαιτίας των δικών τους δυσκολιών, τότε εκείνα νιώθουν πως ο κόσμος δεν είναι ασφαλής και αυτό μπορεί να τα οδηγήσει σε απογοήτευση.
Τέλος οι ειδικοί αναφέρουν πως οι στοχοθετημένες παρεμβάσεις μπορούν να βοηθήσουν τους γονείς να αναπτύξουν συμπεριφορές ικανές να προωθήσουν έναν ισχυρό δεσμό μεταξύ παιδιού-γονέα
