Πατουσίτσες, ουρίτσες και άλλες ιστορίες καθημερινής κοινής ζωής

Σήμερα γιορτάζουν. Είναι πλέον δύο μέσα στο σπίτι. Μοναδικές προσωπικότητες. Η μία σοβαρή, με μέτρο και όρια. Τα έχει βάλει μόνη της… σε εμάς. Χάιδεμα στην πλάτη, σφιχτές αγκαλιές απαγορεύονται. Βλέμμα μπλαζέ… και συμπονετικό όταν νιώθει ότι το χρειάζεσαι. Είναι γάτα. Είναι γκριζωπή. Έχει μια χουφτίτσα άσπρο στο μέρος της καρδιάς. Τη λένε Χαρούλα. Της αρέσει να σου κάνει παρέα όταν διαβάζεις. Να κοιμάται κουλουριασμένη πάνω στην πλάτη σου. Ακούει στο όνομά της. Αντιπαθεί τις ιστορίες αναισθησίας για τις γάτες. Είμαστε ο κόσμος της.

Η κόρη της ίδια και διαφορετική. Με ιδιαίτερη κορμοστασιά αλλά καθόλου ντελικάτη. Άγαρμπη και παιχνιδιάρα. Λατρεύει ότι δεν λατρεύει η Χαρούλα. Τα χάδια δεν της φτάνουν. Κοιμάται απλωμένη στα πόδια μας, στα κεφάλια μας …όπου βρει. Θα μείνει για πάντα μωρό. Έτσι δείχνει τουλάχιστον εδώ και ενάμιση χρόνο από τότε που ήρθε στη ζωή. Τη λένε Ρινούλα… Ακούει μόνο στο άνοιγμα του ψυγείου. Της αρέσει να παίζει κρυφτό και να κάνει …την ψόφια (μεγάλο ταλέντο). Είμαστε ο κόσμος της.

Τις λατρεύουμε. Χάρη σε αυτές έχουμε μάθει (μικροί και μεγάλοι) τι σημαίνει αγαπώ γιατί δεν μπορώ να κάνω αλλιώς ! Γιατί είναι αφύσικο να ζω χωρίς αγάπη.  Γιατί είναι η φύση μου. Γιατί είναι ο κόσμος μου. Είναι ο κόσμος μας.  Χρόνια του Πολλά!!!