Σχολές γονέων

Παίζει στην παράταση με τις ζωές μας…

Απαξιούμε να αναφερθούμε στην παράταση της σχολικής χρονιάς. Ειδικά για τα παιδιά δημοτικού και γενικότερα όποιας βαθμίδας, τα πράγματα για εμάς τους γονείς είναι απλά: δεν μας νοιάζει η ύλη μας νοιάζει η ευτυχία των παιδιών μας.

Και αυτή είναι λογικό να κινδυνεύει μέσα σε όλη αυτή τη δυστοπία αλλά είναι απαράδεκτο να την αποτελειώνουν υπουργοί και παρατρεχάμενοι, γιατί απλά αρνούνται εδώ και ένα χρόνο να πράξουν ο,τι καλύτερο μπορούν.

Αλήθεια, πιστεύει η κα Κεραμέως ότι μέσα σε όλο αυτό που έζησαν και ζούνε τα παιδιά μας, η αγωνία μας είναι μη χάσουν το εισητήριο της αριστείας και το 5ο Κεφάλαιο της ιστορίας ή την 11η ενότητα της γλώσσας;;;Πότε θα συνειδητοποιήσει επιτέλους το Υπουργείο Παιδείας ότι παιδιά και γονείς έχουν κουραστεί όχι από την αγωνία τους αν ολοκληρώσουν τα σχολικά βιβλία, έχουν κουραστεί από τον εμπαιγμό και την αναισθησία με την οποία αποφασίζουν για τις ζωές μας.

Θέλει να βοηθήσει λοιπόν το Υπουργείο;

Τότε γιατί δεν χώρισε τα τμήματα των παιδιών μας ώστε με μικρότερο αριθμό παιδιών να μπορούν με ασφάλεια να πηγαίνουν στο σχολείο τους;

Γιατί δεν υιοθέτησε πρακτικές απολύμανσης σε κάθε σχολείο;

Γιατί δεν έδωσε όλα εκείνα τα εργαλεία προστασίας όπως σωστές μάσκες;

Γιατί δεν ενίσχυσε τα Νοσοκομεία ως έπρεπε και κατάφερε να συρρικνώσει μέσα στην πανδημία τις Παιδιατρικές κλινικές για τις ανάγκες αντιμετώπισης του Covid 19;

Γιατί αφήνει στο έλεος και χωρίς εμβολιασμό την κοινωνία;

Γιατί δεν διασφάλισε τα τεχνολογικά εργαλεία σε όλους τους μαθητές ώστε η τηλεκπαίδευση να γίνεται πιο αποδοτικά και ευχάριστα;

Και εφόσον δεν έγιναν όλα αυτά γιατί στην τελική είναι υπουργός η κα Κεραμέως;;;;

Να ενημερώσουμε λοιπόν την κα Υπουργό μας ότι τα λάθη της δεν θα τα πληρώσουν άλλο τα παιδιά μας. Και καλά θα κάνει τόσο η ίδια όσο και οι υπόλοιποι συνεργάτες ή συνεργοί ακόμη καλύτερα… να κόψουν το λαιμό τους και να σώσουν αυτά που δεν θα σώζονται αργότερα… Και δεν είναι ούτε τα κλάσματα ούτε ο υπερσυντέλικος, αλλά η αίσθηση ότι υπάρχει για κάθε παιδί μια πολιτεία εκεί έξω που δίνει σημασία στη ζωή του, στην υγεία του, στην ευτυχία του.

Ελένη Χολέβα

 

 

 

Back to top button