Τροφή για σκέψη, το παρακάτω μήνυμα από έναν εκπαιδευτικό προς τους συναδέλφους του
Η σχολική χρονιά τελειώνει. Μαζί με αυτή ολοκληρώνεται ένας ακόμη κύκλος για παιδιά και δασκάλους. Κάπως έτσι γεννιούνται και κάποιοι προβληματισμοί, κάποιες σκέψεις για το νόημα του σχολείου, το ζητούμενο της εκπαίδευσης, που πλέον υπερβαίνει την ολοκλήρωση της ύλης. Τροφή για σκέψη, το παρακάτω μήνυμα από έναν εκπαιδευτικό προς τους συναδέλφους του
[divider]
| Τι γίνεται, συνάδελφοι, πώς τα πάτε με την ύλη;
Ολοκληρώνετε με τα βασικά;
Μάθανε να ζητάνε συγγνώμη όταν κάνουν λάθη;
Ορθώνουν το ανάστημά τους όταν έχουν δίκιο;
Ακούνε τη γνώμη του συμμαθητή τους;
Πετάνε τα σκουπίδια τους στον κάδο;
Επιστρέφουν στη θέση του αυτό που δανείστηκαν;
Έδωσαν τον λόγο στον συμμαθητή τους όταν είδαν ότι είχε σηκώσει χέρι νωρίτερα;
Ήρθαν να σας πουν ιδιαιτέρως ότι εκείνα έσπασαν το τζάμι;
Σταμάτησαν τα ψέματα για να τη γλιτώσουν;
Ρωτάνε εκτός από το να ακούνε;
Αποδέχτηκαν το παιδάκι που διέφερε από αυτούς;
Έδωσαν συγχαρητήρια στην αντίπαλη ομάδα που νίκησε;
Αμφισβητούν ό,τι τους δίνεται ως δεδομένο;
Καταδικάζουν τα κακώς κείμενα από τα οποία βομβαρδίζονται;
Συμπόνεσαν έναν κατατρεγμένο άνθρωπο;
Τάισαν ένα αδέσποτο ζώο;
Ξεχωρίζουν το καλό από το κακό;
Υπερασπίζονται τον αδύναμο;
Ένας μήνας απέμεινε, βάλτε τα δυνατά σας! Πρέπει να παραδώσετε στους επόμενους «καλό υλικό» ή, με άλλα λόγια, Ανθρώπους! |
https://www.facebook.com/permalink.php?story_fbid=2099693160142912&id=517240101721567