«Το άπειρο και εγώ» της Κέιτ Χόσφορντ σε εικονογράφηση Γκάμπι Σβιατκόβσκα

Έχετε φανταστεί ποτέ πώς είναι το άπειρο; Ένα βράδυ, η οκτάχρονη Φοίβη κάθεται στο γρασίδι και χαζεύει τα αστέρια στον ουρανό όταν ξαφνικά συνειδητοποιεί πως αυτά είναι άπειρα! Κάπως έτσι λοιπόν αρχίζει να αναρωτιέται τι είναι το άπειρο. Ρωτά τον φίλο της τον Τσάρλι, τη φίλη της τη Σαμάνθα, τη γιαγιά της, τον μάγειρα του εστιατορίου του σχολείου της και τη δασκάλα της μουσικής πώς φαντάζονται το άπειρο και στη συνέχεια φτιάχνει τον δικό της ορισμό, αυτόν που της ταιριάζει περισσότερο. Όλες οι απαντήσεις είναι ιδιαίτερα ευρηματικές και καταλήγουν στο ότι το άπειρο πάει μαζί με το για πάντα. «Το άπειρο και εγώ» της Κέιτ Χόσφορντ σε εικονογράφηση Γκάμπι Σβιατκόβσκα και μετάφραση Μάνου Μπονάνου μας καλεί να σκεφτούμε έναν από τους «άπειρους» τρόπους που μπορούμε εμείς οι ίδιοι να εξηγήσουμε το άπειρο.

«Το άπειρο και εγώ», εκδόσεις Παπαδόπουλος. Για παιδιά από 5 ετών.