8η Μαρτίου σήμερα, Ημέρα της Γυναίκας και στη χώρα μας , αλλά και στο νομό Τρικάλων ιδιαίτερα, δεν μπορούμε να γιορτάζουμε τίποτα μιας και οι γυναικοκτονίες σημάδεψαν την εποχή μας. Μπορούμε όμως να συζητάμε ανοιχτά, να θέτουμε τα πράγματα στη σωστή τους βάση, να μεγαλώνουμε τα παιδιά μας έξω από τα στερεότυπα που γεννά μια βάρβαρη πατριαρχική κοινωνία.
Πριν από μερικές ημέρες, μια πραγματικά σπουδαία εκδήλωση πραγματοποιήθηκε στο χώρο του Rossonero. Επίκαιρη όσο ποτέ, με σύνθημα να σταματήσει η βία κατά των γυναικών. Στην εκδήλωση μίλησε η πρόεδρος της Οργάνωσης Γυναικείων Δικαιωμάτων ΤΟ ΜΩΒ, κα Σίσσυ Βωβού, για τα συνεχώς αυξανόμενα περιστατικά γυναικοκτονίων και βιασμών, το ρόλο της πατριαρχίας και το σημαντική συμβολή του γυναικείου- φεμινιστικού κινήματος στον αγώνα για την εξάλειψη της βίας κατά των γυναικών.
Από την πλευρά του, στην ίδια εκδήλωση, το Συμβουλευτικό Κέντρο Γυναικών του Δήμου Τρικκαίων, αναφέρθηκε στις παρεχόμενες υπηρεσίες και δράσεις του Κέντρου αλλά και του πανελλαδικού Δικτυού Δομών Ισότητας της ΓΓΙΦ και κατέθεσε τη δική του εμπειρία για τα περιστατικά έμφυλης βίας κατά των γυναικών, σε τοπικό επίπεδο, στα πλαίσια της πενταετούς πια λειτουργίας του.
Οι άνθρωποι του Συμβουλευτικού Κέντρου, με αφορμή τη σημερινή μέρα επισημαίνουν το αυτονόητο, «Η Παγκόσμια Ημέρα της Γυναίκας δεν είναι ημέρα γιορτής. Ο εορτασμός της 8ης Μαρτίου κάθε έτους αποτίει φόρο τιμής στα διαχρονικά αιτήματα των γυναικών και στα επιτεύγματα του φεμινιστικού κινήματος για ίσα δικαιώματα και ελευθερίες παντού. Υπενθυμίζει τον καθημερινό αγώνα για τη διεκδίκηση ίσης πρόσβασης και ισότιμης αντιμετώπισης των γυναικών σε όλες τις εκφάνσεις της καθημερινότητας και για όλες τις γυναίκες του κόσμου.
Η 8η Μαρτίου είναι μια μέρα μνήμης και αφύπνισης όλων μας για την προάσπιση και την προστασία των γυναικών, που καθημερινά επωμίζονται τις πολλαπλές ιδιότητες και τους ετερόκλιτους ρόλους τους: μητέρες, κόρες, μαθήτριες και φοιτήτριες, αδερφές, σύζυγοι, εργαζόμενες και άνεργες, επιστημόνισσες και γυναίκες της γης, μονογενείς, γυναίκες πρόσφυγες, γυναίκες με αναπηρίες, καθώς και όλες οι γυναίκες του κόσμου, που μάχονται για την ανεμπόδιστη χρήση των δικαιωμάτων τους.
Είναι ημέρα υπενθύμισης, ημέρα απολογισμού, ημέρα νέων στόχων .
Κάθε ημέρα, διαπιστώνουμε πως οι γυναίκες χρειάζεται να μάχονται καθημερινά για ίσα δικαιώματα και ίση συμμετοχή στην εργασία, να αγωνίζονται για τη συμμετοχή τους στην πολιτική και τη λήψη αποφάσεων και καθημερινά να διεκδικούν μια ζωή χωρίς βία.
Η Παγκόσμια Ημέρα της Γυναίκας θεσμοθετήθηκε για να αναδείξει το ρόλο των γυναικών στην διαμόρφωση της ιστορίας και για να θυμίζει πως ασχέτως των όσων βημάτων έχουν ήδη γίνει στην (αυτονόητη) κατεύθυνση της ισότητας των δύο φύλων, είναι ακόμη πολλά που πρέπει να ακολουθήσουν.
Σήμερα ο μόνος ίσως λόγος για να ”εορτάζεται” η ημέρα της γυναίκας είναι η ανάγκη να εξαλειφθεί κάθε διάκριση και καταπάτηση των ατομικών δικαιωμάτων που υφίστανται οι γυναίκες λόγω του φύλου τους και επιτέλους να επιτευχθεί».