Σχολές γονέων

Πώς οι γονείς μπορούν να δημιουργήσουν τις συνθήκες για παιχνίδι

Οι συνθήκες της σύγχρονης ζωής, δυστυχώς δεν δίνουν πολλές ευκαιρίες για παιχνίδι.  Η έμφαση που δίνεται από τους γονείς σε γνωστικούς στόχους, σε συνδυασμό με τον περιορισμένο ελεύθερο χρόνο του παιδιού και την «εύκολη λύση» της ενασχόλησης με τον υπολογιστή ή την τηλεόραση, έχουν περιορίσει τις ευκαιρίες που έχει ένα παιδί για παιχνίδι. 

Προτείνουμε κάποιους τρόπους με τους οποίους οι γονείς μπορούν να δημιουργήσουν τις κατάλληλες προϋποθέσεις στα παιδιά για παιχνίδι:

Περιορίστε τις εξωσχολικές δραστηριότητες στις απολύτως απαραίτητες και κρατήστε αυτές τις οποίες έχετε συναποφασίσει με το παιδί σας.   Με αυτό τον τρόπο το παιδί θα έχει περισσότερο ελεύθερο χρόνο. 

Δημιουργήστε μικρές ρουτίνες παιχνιδιού με τα παιδιά σας.  Για παράδειγμα, στο αυτοκίνητο που αναγκαστικά είμαστε καθηλωμένοι για κάποιο χρονικό μπορείτε να παίξετε παιχνίδια μνήμης ή παρατηρητικότητας (π.χ. βλέπω, βλέπω με το ματάκι κάτι που αρχίζει από …) ή παιχνίδια που καλλιεργούν την φαντασία (π.χ. συννεφονειρέματα, που κοιτάζοντας τα σύννεφα φαντάζεσαι με τι μοιάζουν φτιάχνοντας σενάρια και ιστορίες)

Υιοθετήστε τις μέρες/σαββατοκύριακα χωρίς τηλεόραση/υπολογιστή.  Φανταστείτε, ότι ξαφνικά όλες οι ηλεκτρικές συσκευές έχουν χαλάσει και θα πρέπει να σκεφτείτε παιχνίδια για να περάσετε τις ώρες σας ως οικογένεια.

Μετατρέψετε απαραίτητες οικογενειακές δραστηριότητες σε παιχνίδια.  Ένα παράδειγμα αυτής της πρακτικής είναι τα παιχνιδομαγειρέματα.  Γι’ αυτό το παιχνίδι, δεν ισχύει ο κανόνας που συνήθως βάζουν οι γονείς «μην παίζεις με το φαγητό σου»  αλλά ακριβώς το αντίθετο, προτρέποντας τα παιδιά να παίξουν με το φαγητό τους δημιουργώντας ήρωες ή φιγούρες με τα διάφορα φαγητά και να πλάσουν ιστορίες που μπορούν να μοιραστούν με την οικογένεια.           

Είναι πολύ σημαντικός ο ρόλος του γονιού στο παιχνίδι.  Το παιδί θέλει και χρειάζεται έναν σύντροφο στο παιχνίδι του και οι γονείς είναι σημαντικό να γονατίσουν και να παίξουν με τα παιδιά τους χωρίς να προσπαθούν να εξαγοράσουν την ησυχία τους με το να τους προσφέρουν όλο και περισσότερα παιχνίδια.  Ούτε χρειάζεται να επαινεί συνέχεια το παιδί στο παιχνίδι, γιατί με αυτό τον τρόπο καλλιεργεί στο παιδί του εξάρτηση και το παιδί παίζει μόνο για τον έπαινο χωρίς να απολαμβάνει τη διαδικασία του παιχνιδιού.  Τέλος, ο γονιός οργανώνει, μεσολαβεί, συμμετέχει, αναπτύσσει και παρατηρεί το παιχνίδι του παιδιού απολαμβάνοντας την όλη διαδικασία μαζί με το παιδί του.   

Back to top button