KidsnewsΣχολές γονέων

Η τάξη είναι το σπίτι των παιδιών μας. Μην την αφήσετε να καταρρεύσει.

ΜΟΙΡΑΣΟΥ ΤΟ ΑΠΟΥΣΙΟΛΟΓΙΟ - Ο παιδίατρος Γ. Χαρίτος για τη νέα σχολική χρονιά

Ο παιδίατρος κ. Γ. Χαρίτος, όπως και πολλοί συνάδελφοί του, ανησυχούν έντονα για τη νέα σχολική χρονιά. Και αφού δεν βλέπουμε φως από την πλευρά της κυβέρνησης και των αρμόδιων Υπουργείων σε ότι αφορά στην προστασία της υγείας των παιδιών μας, είμαστε εμείς οι γονείς οι μόνοι που με αλληλεγγύη και συνεργασία, πρέπει να κάνουμε ο,τι καλύτερο μπορούμε…
Ακολουθεί η ανάρτηση που λέει τα πράγματα όπως ακριβώς είναι:
Θα έχετε μάθει ότι για να κλείσει ένα τμήμα φέτος, χρειάζονται 50%+1 κρούσματα. Τουτέστιν σε ένα τμήμα με 24 παιδιά θα χρειάζονται 13(!) κρουσματα για να κλείσει. Στο ίδιο τμήμα, ΔΥΟ κρούσματα πριν λίγους μήνες θα ήταν η αρχή του χάους (τηλέφωνα, απειλές, ιχνηλατησεις).
Θα είχε ενδιαφέρον να δούμε μέσα από ποια λογική (άραγε) διεργασία γεννιούνται αυτά τα πρωτόκολλα, εαν βέβαια υπάρχει μία τέτοια. Η οδηγία πάντως δίνει με τρόπο εμφανές το στίγμα ότι η πρόθεση του υπουργείου είναι η τάξη να μείνει ανοικτή σχεδόν με κάθε κόστος. Αυτό δεν θα ήταν καθόλου μα καθόλου κακό, εαν παράλληλα υπήρχε μια γενικότερη μέριμνα για τα σχολεία, αλλά μάλλον υπάρχει η ίδια μέριμνα που υπάρχει κάθε χρόνο, δηλαδή η καμία.
Και δεν είμαι σίγουρος αν η κυρία Κεραμεως γνωρίζει τον Καβάφη απ’εξω, λογικά ναι (😉, αλλά η ίδια “μες στην πολλή συνάφεια του κόσμου, μες στες πολλές κινήσεις και ομιλίες” έχει περάσει κάτω από την μύτη μας την απουσία του παιδιού από ένα τμήμα που “βράζει” με Covid ως ΑΔΙΚΑΙΟΛΟΓΗΤΗ εαν δεν πληρειται αυτό το 50%+1.
Και κάπου θέλω να της δώσω ένα δίκιο, γιατί δεν μπορεί κι ο καθένας να αυτοσχεδιαζει, αλλά από την άλλη ας έρθουμε λίγο και στην θέση των γονέων.
Ρωτώ εσάς. Ένα τμήμα με 20 παιδιά, θέλει 11 κρούσματα για να κλείσει. Εαν τα κρούσματα είναι 10, θα έστελνες το παιδί σου στο τμήμα που θα συνέχιζε να είναι ανοικτό; Αν όχι, το παιδί θα είναι ΑΔΙΚΑΙΟΛΟΓΗΤΩΣ απών. Και εαν έχεις γεννηθεί μέρα Σάββατο και είσαι σε αυτά τα τμήματα που οι γονείς πεταν τα σελφ τεστ στον κουβά και γράφουν το χαρτί ότι τα έκαναν και ότι είναι αρνητικά… μια δυο τρεις και guess what… έμεινε το παιδί από απουσίες, bad luck και του χρόνου εις άλλα με υγεία.
Ο εμβολιασμός για τα μεγάλα παιδιά θα πει κάποιος ότι είναι μια λύση. Ναι,εντάξει. Μετά όμως πάλι σκέφτομαι, εγώ που είμαι εμβολιασμένος, θα έμπαινα να κάνω μάθημα σε μια τάξη με τα μισά παιδιά θετικά; Για τους εκπαιδευτικούς, ποια μέριμνα έχει ληφθεί άραγε. Μην μπείτε στον κόπο καν να απαντήσετε.
Και σαν τι να γίνει εναλλακτικά; Θα έπρεπε (και δεν είναι αργά) στο δεύτερο κρούσμα της τάξης να υπάρχει μια πρόνοια για τους υπόλοιπους μαθητές με δωρεάν μοριακα για αποτελεσματική ιχνηλατηση και όχι με αυτά τα “ευθραστα” σελφ τεστ ακόμη και τα ραπιντ σε ασυμπτωματικα παιδιά.
Τέλος… “συνεργασία”. Λέξη κλειδί.
Η τάξη είναι το σπίτι των παιδιών μας. Μην την αφήσετε να καταρρεύσει. Κρατήστε απαραίτητα τα παιδιά σας με οποιοδήποτε σύμπτωμα στο σπίτι, τι θα πει έχει “λίγο βήχα” ή είχε “λίγα δέκατα και του πέσανε”; Κάντε τα σελφ τεστ τυπικά έστω, ως οφείλετε. Όχι στο κράτος, στους συμμαθητές σας και στους εαυτούς σας το χρωστάτε.
Το κράτος είναι απρόσωπο, η τάξη μας όμως μπορεί να είναι μια μικρή κοινωνία. Μια κοινωνία που την φτιάχνουμε εμείς και την ορίζουμε εμείς. Μιλάμε ο ένας με τον άλλον, προστατευουμε ο ένας τον άλλο, νοιαζόμαστε όλοι μαζί. Είμαστε μόνο λίγη ενσυναισθηση μακριά από το να βγει η χρονιά τέλεια.
Φροντίστε αλλήλους.
Καλή χρονια στα παιδάκια μας.
Είδαμε την ανάρτηση εδώ:
Back to top button