KidsnewsSchoolicantera

Αντί για άσυλο απέλαση;

Ο μικρός Μοχάμεντ, η οικογένειά του και χιλιάδες πρόσφυγες περιμένουν μια απάντηση ανθρωπιάς – Στο πλευρό της οικογένειας το σχολείο των παιδιών

Της Ελένης Χολέβα

Όλοι γνωρίζουμε, όλοι αναγνωρίζουμε ότι για τον κάθε άνθρωπο θα ήταν δύσκολο να ζει σε συνθήκες αβεβαιότητας, πολέμων, φτώχειας, συνεχούς φόβου. Αυτό ο φόβος, ζυγίζεται στα συμβούλια του άσυλου και δυστυχώς, η ζυγαριά γέρνει προς τη γραφειοκρατία και όχι προς τον άνθρωπο. Δίνει βάρος στους αριθμούς και όχι στην ίδια τη ζωή.

Ας μιλήσουμε με αφορμή την οικογένεια του Μοχάμεντ στα Τρίκαλα. Πρόκειται για το προσφυγόπουλο που ζει με την οικογένειά του στα Τρίκαλα εδώ και τέσσερα πλέον χρόνια. Όταν πριν κάποιους μήνες είχε επισκεφθεί την περιοχή ο πρωθυπουργός Κυριάκος Μητσοτάκης την πόλη μας, ο μικρός βρήκε το θάρρος να του ζητήσει άσυλο. Του έδωσε την επιστολή του γενναία και χωρίς ενδοιασμό, αναλαμβάνοντας χάρη στην καλή γνώση των ελληνικών την ευθύνη και το βάρος του μέλλοντος της οικογένειάς του. Μαζί με την αδερφή του είναι μαθητές στο 2ο Γυμνάσιο Τρικάλων. Περιττό να μιλήσουμε για τις επιδόσεις τους, η 14χρονη προσφυγοπούλα έχει εντυπωσιάσει με την πρόοδό της και την θέλησή της να προχωρήσει σπουδαία γνωστικά αντικείμενα και ο μικρός Μοχάμεντ με την προσαρμοστικότητά του.

Το στιγμιότυπο της παράδοσης αυτού του σημαντικού αιτήματος που όλοι γνωρίζουν αλλά κανείς δεν βλέπει, το άσυλο, απαθανατίστηκε σε φωτογραφίες. Το ρεπορτάζ γράφτηκε. Ο Πρωθυπουργός δεσμεύθηκε. Και όντως το γραφείο του κάλεσε μερικές μέρες αργότερα την οικογένεια για να προωθήσει το αίτημα ασύλου. Το δεύτερο αίτημα. Προωθήθηκε… αλλά η απάντηση ήρθε πίσω αρνητική γεμίζοντας με νέες αγωνίες τα προσφυγόπουλα που νιώθουν το χρόνο να κυλά εναντίον τους φοβούμενοι κάθε μέρα ότι θα πάψουν ξανά να έχουν δικαίωμα να πηγαίνουν σχολείο, να ζούνε σε ένα σπίτι, να ονειρεύονται.

Το αγκάλιασμα από τους εκπαιδευτικούς

Τι θα απογίνει λοιπόν ο Μοχάμεντ; Τι γίνονται όλα αυτά τα παιδιά σαν τον Μοχάμεντ; Αν απορριφθεί και η τελική ένσταση, με βάση τα όσα προβλέπονται θα ξεκινήσει ένα μεγάλο ταξίδι που κανείς δεν ξέρει την κατάληξή του. Χιλιάδες παιδιά, χιλιάδες άνθρωποι, αφήνονται ως φαντάσματα σε κέντρα προσφύγων μέχρι να αποφασιστεί η τύχη τους. Το ζήτημα είναι λοιπόν να δοθεί μια απάντηση ανθρωπιάς.

«Πέρα από την βεβαίωση που ζητούν για να εξεταστεί το αίτημα ασύλου, έστειλα και επιστολή στην οποία αναφερόμουν σε όσα έχουν καταφέρει αυτά τα παιδιά στο σχολείο μας…» αναφέρει ο κ. Κίτος

Στο 2ο Γυμνάσιο, φοίτησαν και φοιτούν δεκάδες προσφυγόπουλα. Μιλήσαμε με τον διευθυντή του σχολείου κ. Βαγγέλη Κίτο ο οποίος από την πρώτη στιγμή που του μίλησε ο μαθητής του για τα όσα συμβαίνουν προσπάθησε να βοηθήσει με κάθε μέσο που διέθετε. «Πέρα από την βεβαίωση που ζητούν για να εξεταστεί το αίτημα ασύλου, έστειλα και επιστολή στην οποία αναφερόμουν σε όσα έχουν καταφέρει αυτά τα παιδιά στο σχολείο μας. Η αδερφή του Μοχάμεντ είναι μια άριστη μαθήτρια, ο ίδιος είναι πραγματικά πολύ προσαρμοστικός και δημιουργικό παιδί. Δυστυχώς όμως η απάντηση ήταν αρνητική. Τα παιδιά όμως θέλουν να συνεχίσουν εδώ. Και είναι η αλήθεια ότι όσα παιδιά περάσανε από το σχολείο μας, ήθελαν να συνεχίσουν μαζί μας. Αγκαλιάσαμε και θαυμάσαμε τις προσπάθειές τους. Κάναμε ότι ήταν δυνατό για την βελτίωση της ζωής τους, την εκπαίδευσή τους, την ενσωμάτωση, την ειρηνική συμβίωση. Και πιστεύω τα καταφέραμε».

«Η αγωνία, ο φόβος που βιώνουν αυτά τα παιδιά στο ενδεχόμενο μιας νέας προσφυγιάς δεν περιγράφεται…» τονίζει η κα Παπαζεύκου

Στο ίδιο πνεύμα και η εκπαιδευτικός του 2ου Γυμνασίου Τρικάλων και αντιπρόεδρος στο ΔΣ της ΕΛΜΕ Τρικάλων, κα Ουρανία Παπαζεύκου, τονίζει την αγωνία των παιδιών μπροστά σε μια τέτοια απόφαση… «Ήρθαν και μας ενημέρωσαν για την αρνητική απόφαση του ασύλου. Η αγωνία, ο φόβος που βιώνουν αυτά τα παιδιά στο ενδεχόμενο μιας νέας προσφυγιάς δεν περιγράφεται. Μιλάμε για παιδιά που έχουν βιώσει τραυμτικές εμπειρίες, που ήρθαν στη χώρα μας και γνώρισαν την ελπίδα, ονειρεύονται, κάνουν σχέδια για το μέλλον τους και βρίσκονται ξανά μπροστά στον κίνδυνο να επιστρέψουν πίσω. Κάπου πρέπει να σταματήσει όλο αυτό. Μιλάμε για ανθρώπινες ζωές. Μαθητές που όλο αυτό το διάστημα της πανδημίας προσπαθούσαν σκληρά και με ελάχιστα μέσα να παρακολουθούν τα μαθήματα, να συμμετέχουν σε ένα σχολείο που ακόμη περιμένει εκπαιδευτικό στην τάξη υποδοχής. Πρέπει να βρεθεί μια λύση γι’αυτούς τους ανθρώπους. Θέλουμε κοντά μας τους μαθητές μας και όχι στη μέση της σχολικής βαθμίδας να αποφασίζεται ότι δεν μπορεί να ζήσει στη χώρα μας».

 

Η δασκάλα των προσφύγων

 

Η κα Φωτεινή Κουβάτα, μέχρι πριν κάποιο διάστημα εργαζόταν ως εκπαιδευτικός στην τάξη υποδοχής του 2ου Γυμνασίου Τρικάλων. Πλέον είναι εκπαιδευτικός στον ΕΠΑΛ όμως ήταν από τις ελάχιστες περιπτώσεις εκπαιδευτικών που παρέμεινε στην ίδια θέση για τέσσερα χρόνια περίπου. Αυτό την έκανε να δεθεί με τα παιδιά, να αναπτύξει απίθανες δράσεις που τα ξεκλείδωσε και τα υποδέχθηκε σε έναν νέο κόσμο με άλλη προοπτική από αυτή που είχαν συνηθίσει.

«Όταν είσαι εκπαιδευτικός στις τάξεις υποδοχής, εισπράττεις όλη την αγωνία τους για όσα έχουν αφήσει πίσω τους αλλά και για την κατάσταση που είναι νέα και πρέπει να προσαρμοστούν σε αυτή. Οι περισσότεροι μαθητές μου, με τον καιρό έκαναν σπουδαία όνειρα. Ήταν ένα δικαίωμα που το κέρδιζαν με μεγάλη προσπάθεια αφήνοντας πίσω την αβεβαιότητα, τον φόβο. Δεν υπήρχε ούτε ένα παιδί, που να μην είχε στην προσφυγική του ζωή μια τραυματική εμπειρία. Θυμάμαι μια μαθήτριά μου, την Νταρίν, που ζητώντας να δημιουργήσουμε ένα κολάζ με όσα αγαπημένα τους έφεραν από τις πατρίδες τους μαζί τους εδώ, είπε δεν έφερα τίποτα. Είχε μόνο το σήμερα και το όραμά της να χτίσει μια νέα ζωή εδώ» μας λέει η κα Κουβάτα.

Όλα αυτά ενώ γίνονται τα ελάχιστα για τη στήριξη των σχολείων μας. Οι εκπαιδευτικοί καθώς και ειδικότητες όπως ψυχολόγοι που πλέον παρέχουν υπηρεσίες στις σχολικές μονάδες, γίνονται μια ομάδα ώστε να δημιουργήσουν ένα σχολικό περιβάλλον αποδοχής και ομαδικότητας. Κόντρα στις κοινωνικές προκαταλήψεις  που συνεχίζουν να επικρατούν, κόντρα από ότι φαίνεται και στην ίδια την πολιτεία που θα έπρεπε να διασφαλίζει τα δικαιώματα κάθε ανθρώπου που ζει στη χώρα μας…


Αίθουσες, δράσεις και μια τεράστια προσπάθεια να διαμορφωθεί ένα εκπαιδευτικό περιβάλλον που θα αγκαλιάζει όλα τα παιδιά στο 2ο Γυμνάσιο Τρικάλων

 

Back to top button